WeHelpen en de 4daagse lopers in Nijmegen

Vanaf mijn allereerste kennismaking ben ik geraakt door de bedoeling van WeHelpen. Elkaar helpen, omdat het kan. Vanzelfsprekend. Binnen je mogelijkheden, met dat wat jij leuk vindt om te doen en omdat je iemand blij kunt maken met iets kleins. 

Doorzetten
Dit jaar liepen mijn man en ik voor de eerste keer de 4daagse van Nijmegen. Natuurlijk kennen we het fenomeen: al die mensen die 4 dagen lang 30, 40 of zelfs 50 kilometer lopen. Wat me het meeste aanspreekt, is het enthousiasme van de omstanders. Het is een groot feest en je ziet overal blije (soms erg vermoeide) gezichten. Ik wilde het een keer meemaken. En we werden allebei ingeloot! We volgden het trainingsschema: samen met onze hond wandelden we steeds grotere afstanden. Het was stevig. Waar je met de auto in een half uur van Breda naar Den Bosch rijdt, hadden wij er lopend ruim 9 uur voor nodig! Maar we zetten vastbesloten door. 

Saamhorigheid
Eindelijk was het dan zover. Samen met 42.000 medelopers vertrokken we. Mijn mond viel open en bleef de rest van de dag in die stand staan. Om 5 uur ’s ochtends werkten we ons door een haag van aanmoedigende studenten heen en wuifden vroege vogels ons in pyjama vanachter de ramen na. Gezinnen zaten al in hun voortuin met bekertjes koffie, plakken peperkoek, blokjes kaas. ‘Neem mee, veel succes!’ Luide opzwepende muziek begeleidde ons kilometer na kilometer. Dit had ik nooit verwacht! Wat een saamhorigheid! Ik was er stil van.

Afleiding waar nodig
En zo bleef het langs de hele route. Kinderen gaven een high five of boden spekjes, zoute drop of stukjes komkommer aan. Militairen zongen marsliederen, en iedereen deed vrolijk mee. Senioren zaten naast elkaar voor een verzorgingshuis. Als je het even niet zag zitten, voelde je gelijk een arm om je heen: ‘Kom op, lopen we een stukje samen. Waar kom je vandaan? Vertel eens iets over jezelf?’ Grapjes werden over en weer gemaakt: een jongen met een bord ‘free hugs’ werd door twee politieagenten tegelijkertijd omhelst. Hij kleurde ervan! En wij lachten. Een welkome afleiding die werd gevraagd en geboden waar nodig. 

Kracht van elkaar
Wat nog het meeste indruk maakte, was een heuvel op dag 3. Een groep van zo’n 20 personen ging twee aan twee in polonaise naar boven, ‘push’ en ‘harder’ roepend. Ze gebruikten de kracht van elkaar op een indrukwekkende manier. Een treintje dat niet te stoppen was! 

Samen kun je alles aan
Overal om me heen zag ik dus de kern van WeHelpen. Samen kun je alles aan. Iedereen heeft wel een keer een dip en op dat moment worden handen naar je uitgestoken. Je kent elkaar niet, maar die ander heeft even je hulp nodig. Geen grote dingen: je deelt een energiereep, reikt elkaar een beker water aan, pept elkaar op. Zodat niet alleen die ander, maar jij zelf ook weer nieuwe energie krijgt.

Energiek
We hebben de 4daagse uitgelopen. Het was een uitputtingsslag, ondanks onze training. Mijn lijf doet pijn, maar mijn geest is helemaal opgeladen. Ik heb zoveel energie gezien, gegeven en gekregen. En om dat door te geven aan degene die hier behoefte aan heeft, daar hoef ik niet tot de volgende 4daagse op te wachten. 

Denkt iedereen er dan zo over? Nee hoor, en dat hoeft ook niet. Ieder mens is uniek. Maar als je wordt geraakt door dit verhaal, en je wilt deel uitmaken van het krachtige gevoel om er te zijn voor een ander op het moment dat het even nodig is, ga dan naar www.wehelpen.nl en doe mee. Je bent van harte welkom! 

Dorine